Z życia Mateusza

Czwarte urodziny Mateusza były rewelacyjne. Było niezastąpione towarzystwo, śmiechy i śpiewy... Mateusz czuł się jak ryba w wodzie - uwielbia imprezy! Okazał się świetnym wodzirejem. Był też występ artystyczny i zabawy balonem.

*****

Oprócz urodzin Młodego świętowaliśmy również rozpoczęcie budowy. Będzie to dla nas ogromne wyzwanie...Nie mogę doczekać się pierwszego śniadania w ogrodzie... i wszystkich innych pierwszych razów :)

Podczas ostatniej rozmowy z mamą opowiadałam o tym, jaki cudowny jest Mateusz, że jest najwspanialszy na świecie...zostałam uświadomiona, że każdy rodzic tak myśli

m: "wszyscy moi pacjenci wychwalają swoje dzieci i każdy twierdzi, że to ich jest wyjątkowe"

ja: "bo nie poznali jeszcze naszego Mateusza" :)

Myślę, że jest dobrze, gdy każdy uwielbia swoje dziecko, nie porównuje, docenia i chwali.

*****

Mateusz nadal je dużo. Często muszę go hamować. Kilka razy zdarzyło się, że z przejedzenia bolał go brzuch i wymiotował.

Dzisiaj oczywiście przed spaniem narzekał, że jest głodny i chce coś zjeść.

ja: "Boję się, że jak będziesz przed spaniem jadł, będzie bolał Cię brzuszek"

Mat: "Nie ma problemu! Nie będę płakał, a w nocy pójdę po cichu do łazienki i zwymiotuję"

Od ostatniego wpisu minęły Święta Bożego Narodzenia, które w całości spędziliśmy w Wejherowie. Ciocia Dominika miała możliwość wykazania się talentem aktorskim i przebrana za Gwiazdora przestraszyła Mateusza tak bardzo, że gdy o nim wspominaliśmy na drugi dzień, schował się za kanapę. Mimo strachu pięknie zaśpiewał swoja ulubioną piosenkę i chętnie przyjął prezenty:)

Minęły również ferie, które spędziliśmy tradycyjnie w W. Każdy dzień starliśmy się wykorzystać maksymalnie: na spotkania, wyjazdy, narty, morze...Odpoczęłam, naładowałam akumulatory i po dwóch tygodniach wróciłam do pracy. Po feriach czekało na mnie więcej godzin, wychowawstwo i masa obowiązków. Pierwszy tydzień był tragiczny, ale teraz już doszłam do ładu.

*****

Mateusz jest najkochańszy na świecie - życie z nim jest radosne, a wychowywanie go, to sama przyjemność. Młody jest bardzo kontaktowy. Nawet jeśli na początku trochę się wstydzi, to po chwili rozkręca się i bez problemu nawiązuje kontakt.

W Dzień Babci i Dziadka popisał się niesamowicie - stanął na krzesełku, kazał włączyć światło i wszystkim usiąść na swoich miejscach, następnie wyrecytował wiersze i zaśpiewał wszystkie piosenki których nauczył się w przedszkolu, a na koniec ukłonił się jak po koncercie pianistycznym.

Non stop rozmawia - jest strasznym gadułą. Wiem dokładnie co dzieje się w przedszkolu, opowiada mi o wszystkich szczegółach.
Na co dzień śpiewa sobie, zadaje dużo pytań, wygłasza teorie, snuje plany...
Naśladując nas, pokazuje nam jacy jesteśmy. Wyłapuje szczegóły, których sami w sobie nie dostrzegamy.

Bardzo często nurtuje go pytanie, gdzie był, gdy go jeszcze nie było. Na przykład oglądamy zdjęcia z czasów przedmateuszowych: "a gdzie ja jestem?" "jeszcze nie było Ciebie na Świecie" "to gdzie ja byłem?" Trudno wyobrazić mu sobie, że nie istniał :) Wymyśla wtedy różne historyjki, gdzie on mógł wtedy być...

Pewnego dnia, gdy odbierałam go z przedszkola bardzo mi się spieszyło i nie pozwoliłam mu biegać dookoła szafek, jak to zwykle robi. Zdenerwował się i powiedział: " Chcę mieć inną mamę. Taką jak ma Maciek" "nie ma sprawy, zalatwię Ci taką mamę". Zrobiło mi się przykro, tym bardziej, że miałam zły dzień i te słowa pogłębiły mój dołek. Po kilku godzinach o tym zapomniałam i nawet na ten temat nie rozmawialiśmy.
W nocy słyszę, jak mnie Mat woła. Bardzo mnie to zdziwiło, bo nie budzi się w nocy od ponad trzech lat :). Przyszłam do niego, a on przytulił mnie i powiedział: "Ja wcale nie chcę mieć innej mamy - chcę tylko Ciebie".
To było niesamowite!
Śmiałam się potem, że mu się ta inna mama przyśniła i pewnie się jej przestraszył.

Od dawna marzy mu się rodzeństwo - codziennie powtarza, że chce mieć w domu dzidzię, najlepiej taką która płacze, bo będzie mógł ją przytulać i pocieszać. Raz próbował kupić w aptece smoczek "przecież ja będę miał w domu dzidzię". Patrzyłyśmy na siebie z farmaceutką zdziwione:) odparłam, że ja o tym nic nie wiem i smoczek nie jest nam jeszcze potrzebny.

W weekendy rano potrafi się z tatą godzinami w łóżku bawić w "namiot". Wyobrażają sobie wtedy, że są pod namiotem, łowią ryby (potem je przyprawiają, smażą i jedzą), palą ogniska i chronią się przed deszczem. Jedynym elementem tej zabawy jest kołdra. Reszta to tylko i wyłącznie wyobraźnia.

*****

Ten rok będzie dla nas pełen nowości i zmian. Lada moment zaczynamy budować nasz domek, a w drugiej połowie roku może uda się spełnić Mateusza marzenie odnośnie rodzeństwa (ale to dopiero po wakacjach :) )

pozdrawiamy tych, co tu jeszcze zaglądają :)

Dominika w roli Gwiazdora :D

Pierwsza lekcja na nartach:

spędziliśmy w zupełnie innym kierunku...
Razem ze znajomymi i ich dziećmi wynajęliśmy domek na Podlasiu, a konkretniej we wsi Nowoberezewo. Chcieliśmy po wiejsku, bo takie klimaty lubimy. Nie spodziewałam się, że będzie tak fajnie...domek śliczny, jak z bajki. Okazało się, że na posiadłości właściciela znajduje się prywatny skansen z XIX wieku. Pan ma również swoją hodowlę strusi. O tych dwóch ostatnich nawet nie wiedzieliśmy.

Na miejscu byliśmy w piątek koło południa. Cała wieś pachniała dymem palonych liści.
Gdy zobaczyłam staruszkę, która ledwo trzymała się na nogach, a mimo to zgrabiała liście z posesji, zrobiło mi się jej żal. Zapytałam, czy mogłabym jej pomóc...niestety źle mnie zrozumiała i mimo obecności Mateusza myślała, że chcemy zarobić .Powiedziała, że nie ma pieniędzy, dodała, że już skończyła i sobie poszła...

W sobotę zrobiliśmy sobie wycieczkę do Białowieskiego Parku Narodowego. Dzieciakom bardzo podobały się żubry i inne zwierzęta, zwłaszcza łosie :)

Męska część naszej wycieczki nie tylko oglądała żubry, ale i je piła. Idealnie dostosowali się do miejsca pobytu :)
Poza tym grzaliśmy się w 125 stopniach w ruskiej bani i spacerowaliśmy po wiosce, podziwiając śliczne, drewniane chatki. Zdziwiły nas dwie olbrzymie cerkwie znajdujące się na jednej ulicy...dla nieco ponad 200 mieszkańców wioski.

Wyjazd udany, bardzo przyjemny. Zapomniałam o codzienności, o pracy...i o to w tym wszystkim chodziło :)

Mieszkałam blisko morza 22 lata i przez ten czas nie doceniałam tej odległości. Miałam świadomość, że mogę pojechać na plażę w każdej wolnej chwili i dlatego nie sprawiało mi to tyle przyjemności.
W momencie przeprowadzenia się do Olsztyna, zaczęło mi brakować Bałtyku, dlatego kiedy jestem w Wejherowie staram się choć na chwilę odwiedzić morze. Nawet 15-sto minutowy spacer po plaży sprawia mi ogromną przyjemność, szczególnie wiosną i jesienią.

Przed 1. listopada mieliśmy całe trzy dni by spędzić czas z bliskimi. Na pierwszy ogień poszedł tata chrzestny Mateusza i jego rodzinka. Dwuletnia Agatka, śliczna dziewczynka, na początku trochę się wstydziła, ale po jakimś czasie znalazła wspólny język z Mateuszem.

Na drugi dzień dojechaliśmy do Wejherowa. Pogoda dopisała, więc skorzystaliśmy z okazji i pojechaliśmy na długi spacer do Karwii. Było cudownie!

*****

Mateuszowi przeszedł okres buntu i próbowania nas. Jest przekochany. Wróciło przytulanie i buziakowanie o poranku.

Tradycyjnie już kolaż z pobytu nad morzem:

że Mateusz mało mówi?
Tamte czasy się skończyły. Teraz buzia mu się nie zamyka. Gada non stop. Do siebie, do nas... Uwielbiam go słuchać! Będziemy musieli skorzystać z pomocy logopedy (na szczęście w przedszkolu jest, więc nie musimy się o to martwic), bo mówi dość niewyraźnie, ale nie jest źle.
To co ja mówię do Młodego, odbija się jak bumerang. W różnych sytuacjach powtarza to czego się od nas nauczył:
Wychodzę z domu. Mat pyta:" Dokąd ty się wybierasz?"
Jestem zajęta rozmową z kimś innym: "Posłuchaj mnie teraz!"
Gdy żegna się przez telefon mówi "Pa pa, buziaki"

Jak wspominałam ostatnio, Młody koleguję się głównie z dziewczynkami z zerówki. Dowiedziałam się niedawno, że koleżanki rozpieszczają go przynosząc mu cukierki (a potem wyrzucają za niego papierek do kosza), wymyślając różne zabawy i atrakcje. wychowawczyni stwierdziła, że potrafi się świetnie ustawić :)

Od poniedziałku jest już oficjalnie przedszkolakiem - było pasowanie, był tort ze świeczkami, były wierszyki, piosenki i tańce.

Jak kiedyś, jest bardzo samodzielny. Praktycznie wszystko robi sam. Niestety w ostatnim czasie strasznie długo zajmuje mu ubranie się (bo mu się nie chce) i sprzątanie. Aby się nie ubrać i nie posprzątać wybiera karę. Gdy mówię, że to czego nie posprząta, wyrzucam do śmieci, to przynosi mi worek i mówi, że mogę wyrzucić. Nie i koniec. czasem mi złośliwie oczami mruga, a czasem z kamienną twarzą mówi nie. Ja zawsze udaję, że jestem poważna, ale w duchu chce mi się śmiać. Uparciuch mały...

Kilka zaległych zdjęć z wakacji:

Jastrzębia Góra

Wigierska Kolej Wąskotorowa

Galindia k/Mikołajek

Suwalszczyzna

Aktualnie:)

pozdrawiamy:)

Odbieramy Mateusza z przedszkola, a wokół niego wianuszek dziewczynek...z zerówki! Cały czas się z nim bawią, gdy grupy są połączone. Od małego wie, jak się ustawić.

A sam Mateusz bardzo się zmienił i czasami go nie poznaję. Tak jak kiedyś, nie płakał prawie wcale, tak teraz za każdym razem, gdy coś chce, a nie może dostać - jest płacz, awantura, a nawet histeria. Staramy się (i całkiem nieźle nam to wychodzi) być maksymalnie konsekwentni i presja miejsca (restauracja, sklep) nie powoduje, że się uginamy. Boję się, że nauczy się wymuszać takim zachowaniem wszystko. Mam więc nadzieję, że niedługo ten okres minie i będzie jak dawniej.

powtarza mój mały przedszkolak. Bo właśnie tyle skończył Mateusz.

Minęły wakacje, zaczął się nowy rok szkolny oraz nowe przyjemności i problemy.

Mat jest bardziej świadomy otaczającego go świata i zadziwia nas tym, jak postrzega nas i innych.

We wrześniu rozpoczął nowy etap w swoim życiu - poszedł do przedszkola. Na szczęście bardzo mu się tam podoba, a nowe panie uwielbiają go od pierwszego dnia.

Idolem jest tata, ja niestety zeszłam na drugi plan, ale mam nadzieję, że ten niemiły dla mnie okres szybko minie :)

I najważniejsze - Młody pierwszy raz wyjechał do Wejherowa bez rodziców. Zabrała go ciocia Dominika, a tam zajmowały się nim dwie babcie. Mateusz wniebowzięty (kto by nie był - cały czas w centrum uwagi i zapewnionych tyle atrakcji). Trochę gorzej było ze mną, na szczęście czas szybko zleciał :) no a my mieliśmy 4 wieczory tylko dla siebie :) :)

Tym krótkim wpisem chciałabym zacząć kontynuowanie moich wpisów :) Mam nadzieję, że mi się uda, bo mimo braku weny, tęsknię za bieżącymi notatkami o Mateuszu.

pozdrawiam :)

Najbardziej aktualne zdjęcie - na wczorajszej wycieczce w Mikołajkach:

a to zobowiązuje do napisania kilku słów :)

Mateusz zakończył swój pierwszy etap w życiu - po dwóch latach chodzenia do żłobka awansuje na przedszkolaka. Podczas dni otwartych w nowej placówce nie mogłam uwierzyć, że mam już takie duże dziecko!

W poniedziałek było oficjalne zakończenie żłobka - przedstawienie - czyli wierszyki i piosenki zaśpiewane przez dzieci, Mat był krasnoludkiem :)

Ja (razem z Dominiką) upiekłyśmy tort chałwowy, który zrobił furorę i wszyscy zgłaszali się po przepis.
Po dwóch latach mogę śmiało powiedzieć, że nigdy nie zamieniłabym żłobka na nianię i nieraz przekonałam się, że Młody jest pod świetną opieką.  Panie bardzo starały się dogodzić również rodzicom - na przykład wtedy, kiedy 26. maja wyjeżdżałam do Niemiec i nie mogłam wziąć udziału w imprezie zorganizowanej z okazji Dnia Matki (automatycznie nie wysłałam też Mateusza tego dnia, by mu smutno nie było). Kiedy dzień wcześniej odbierałam Młodego ze żłobka, panie zaciągnęły mnie do sali i wszystkie dzieci tylko dla mnie zaśpiewały i zatańczyły - to było niesamowicie wzruszające.

A przed nami wakacje...
na pewno Wejherowo, na pewno Suwalszczyzna
a reszta jeszcze pod znakiem zapytania (pomysłów kilka jest).
Ja mam plan nadrobić zaległości książkowe - tym bardziej, że podczas wycieczki do Niemiec dostałam kilka ciekawych pozycji.

*****

Teo ma teraz okres wyznawania miłości
"bardzo cię kocham, wiesz?"
"ja kocham cię bardziej" - często się droczymy:)
Robimy sobie też dni przytulania i całowania, ale prawda jest taka, że każdy dzień jest pełen czułości.
Uwielbia pomagać "nie bój się, ja ci pomogę" - wyciera plastykowe naczynia, segreguje sztućce, ściera kurze, odkurza - pozwalam, żeby nie zniechęcić.

Sam się ubiera i rozbiera ("jak chcesz iść do przedszkola, to pani ci nie pomoże, więc musisz się nauczyć"), chociaż czasem mu sie nie chce i prosi, by mu pomóc, ale te wakacje będą dobrą okazją, by umiejętności ubierania się dopracować.

W kwestii jedzenia nic się nie zmieniło. Wstaje rano: "ja chcę jogurt/kółka z mlekiem/chleb z dżemem", odbieram go ze żłobka (od razu po podwieczorku) "co mi dasz jeść?". Mógłby jeść praktycznie non stop :)

Bez zmian również katar. Już się przyzwyczailiśmy, a Młody sam sobie radzi. W pokoju ma paczkę chusteczek, a na dworze korzysta z liści :)

Wczoraj byliśmy na kontroli: waga 14kg, wzrost 94cm (jest najmniejszy w grupie)

Taki drobny, uśmiechnięty, przekochany (...) z niego trzylatek

Nastepny odzew z Wejherowa:)

pozdrawiamy!

...dzisiaj z Niemiec. Nie było mnie w domu całe 6 dni. Bardzo tęskniłam, ale czas minął mi szybko.

Zrobiłam Mateuszowi niespodziankę i odebrałam go ze żłobka. Jego reakcja była dla mnie niesamowitą niespodzianką. Gdy mnie zobaczył, rzucił się na mnie, wzruszył, mocno przytulał i powtarzał "kocham cię bardzo". Nawet pani w żłobku miała łzy w oczach.

Za 3 tygodnie WAKACJE!!!!

Chyba nigdy jeszcze nie miałam miesiąca tak intensywnego i tak bogatego w różne wydarzenia jak obecny. Kalendarz jest maxymalnie wypełniony i choćbym niewiadomo jak się napięła, nie uda mi się już nic więcej wcisnąć.

Pierwszy weekend maja spędziliśmy tradycyjnie w domku na Mazurach (tak jak rok temu, dwa lata temu (...) siedem lat temu :) ) Niestety pierwszy raz pogoda nam nie dopisała, ale my oczywiście byliśmy na to przygotowani i mimo deszczu i nieciekawej aury chodziliśmy na spacery, robiliśmy ogniska, a nawet płyneliśmy łódką (która po 15 minutach znudziła się Mateuszowi i na środku jeziora chciał wysiąść - to nas uświadomiło w tym, że Młody nie jest jeszcze gotowy, by wypłynąć z nami w tygodniowy rejs, a przyznam, że korciło mnie, by w tym roku spróbować...może za rok:) ).

*****

Kolejny weekend to parapetówa u koleżanki z pracy. Wszystkim udało się trochę odprężyć i rozluźnić, bo pod koniec roku mamy mnóstwo różnych obowiązków i nie zawsze jest czas na rozmowy. Było to też w pewnym sensie pożegnanie moje z koleżankami, bo w podstawówce kończy się w czerwcu moja kariera i zostaje mi jedynie gimnazjum.

*****

Mat coraz lepiej jeździ na swoim Laufradzie i czasami ściga się ze swoim sąsiadem:)

*****

14. maja pojechaliśmy do Wejherowa z okazji bardzo ważnej rocznicy - moja mama (babcia Mateusza) obchodziła 50 - te urodziny i z tej okazji odbyła się niesamowita impreza, którą wszyscy goście na pewno zapamiętają. Głownym motywem były lata 60-te. Goście przebrani, odpowiedni wystrój sali - plakaty z czasów PRL, przemówienia, były kartki na jedzenie, pokój przesłuchań, po sali chodzili: Milicjant, eSBk i KOwiec. Było R-E-W-E-L-A-C-Y-J-N-I-E! Teo bawił się świetnie do godz. 23, w końcu przyszedł do mnie, powiedział, że jest śpiący i chce iść spać. Położyliśmy go w pokoju i nadal mogliśmy się bawić.

 SOLENIZANTKA

JA Z MOJĄ SIOSTRZYCZKĄ - CIOCIĄ DOMINIKĄ

ZWYCIĘZCY KONKURSU NA NAJLEPSZE PRZEBRANIE

MATEUSZ:)

PANI KELNERKA ODEGRAŁA ŚWIETNĄ ROLĘ

WYSTRÓJ SALI

*****

Ostatni tydzień to również słynna Kortowiada i Dominika jako jedna z kandydatek na Miss Wenus. Mimo, że to nie ja występowałam na tej scenie (a stałam pod nią i wszystko nagrywałam, co by pamiątka dla dzieci i wnuków była), to serce biło jak oszalałe i strsznie przeżywałam cały występ siostry:) Nawet Mateuszowi udało się przyjechać po żłobku na ogłoszenie wyników - dla nas niestety niepomyślnych. Mimo wszystko i tak jestem dumna:)
Tu można zobaczyć filmik: http://www.youtube.com/watch?v=v-parb9rCOQ&feature=player_embedded

*****

Wczoraj wieczór panieński koleżanki i nocne rozmowy do białego rana.
Dzisiaj wycieczka rowerowa - przejechaliśmy z Mateuszem 17km przez pola, łąki, lasy, jeziora i rzeki...już teraz mam zakwasy:) [w tym miejscu chcę zaznaczyć, że ostatni raz jeździłam na rowerze 5 lat temu:) ]
Jutro festyn lotniczy.

A w czwartek wyjeżdżam do Niemiec na cały tydzień.
Przede mną 20 godzin podróży autobusem i masa różnych atrakcji o których napiszę po powrocie:)

Ale zanim wyjadę muszę jeszcze ciężko popracować, bo zbliża się baaaardzo gorący okres w szkole:)

*****

Na koniec słów kilka o najważniejszym:
Jest niesamowity, nawet wtedy gdy złośliwie robi coś, czego mu nie wolno lub gdy sam nie chce podzielić się jedzeniem,  a do nas mówi znacząco: "trzeba się dzielić z Mateuszem".
Nadal mówi bardzo niewyraźnie, ale za to coraz więcej i ciekawiej. Bardzo często mówi nam, że nas kocha, chętnie się przytula. Jednocześnie jest bardzo stanowczy i mimo, że wie, że czeka go kara, nie ustąpi.
W domu mamy cały arsenał róznych kijków i patyków - Mateusz twierdzi, że to wędki i jak chodzimy na spacer, to on idzie łowić ryby.
Wieczorami czytamy bajeczki i śpiewamy. Gdy Młody ma ochotę pozwalam mu poczytać jeszcze jedną książeczkę, a jak kończy - wyłącza nocną lampkę i zasypia.
Jak wcześniej, na topie są kopary, auta i pociągi.
W niektórych sytuajcach jest bardzo wrażliwy na brud: nie zje dwóch rzeczy jedną łyżeczką, nie stanie na bosaka w żłobku, bo jest brudna...
Jest współczujący, a jednocześnie sam dla siebie twardy - nie płacze przy upadkach, nie przejmuje się, gdy ktoś mu coś zabierze.
Zwykle jest uśmiechnięty i ma w sobie dużo radości. Jest bardzo towarzyski: zagaduje sąsiadów w windzie, ludzi w sklepie...gorzej, gdy ktoś obcy go pierszy zaczepi - wtedy się wstydzi...
Ulubione pytania: "dlaczego?"  "a od czego?" "co to jest?"

pozdrawiamy

Tak budzi mnie mój synek:

Mateusz przychodzi do nas do łóżka, odgarnia włosy z mojej twarzy, daje mi buziaka i mówi: "kocham cię bardzo*".

*****

Zaległe zdjęcia ze Świąt Wielkanocnych

Młody tworzy pisanki:

Spacer w Białogórze:

* "Kocham cię bardzo" pojawia się w naszym domu bardzo często, a ja delektuję się tymi słowami:)

pozdrawiamy